Stichting Cultureel Erfgoed Zeeland

De Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed heeft in 2011 een nieuwe gids gepubliceerd met uitgangspunten voor de omgang met monumentale molens. De gids schetst de visie van het Rijk op molens.

Dankzij particulier initiatief, molenorganisaties, eigenaren en het Rijk is er in de afgelopen decennia op het gebied van molenbehoud veel bereikt: ruim duizend molens zijn gered en gerestaureerd, het beroep van molenaar en molenmaker bleef bestaan en er is geld voor
periodiek onderhoud.

Het was toch nodig om het huidige beleid op enkele punten te herzien, bijvoorbeeld door molens minder nadrukkelijk als werktuig, en in eerste instantie als monument van de geschiedenis van de techniek te beschouwen. Molens zijn markante getuigen van onze
geschiedenis en dat speelt bij de instandhouding vanzelfsprekend een belangrijke rol.

Het belang van molens
Het Rijk onderkent het belang van molens als cultuurdragers en wil deze monumenten, hun omgeving, degenen die ze beheren én degenen die ervan genieten, blijvend ondersteunen. In deze uitgave wordt de visie van het Rijk geschetst op de omgang met monumentale molens en de richting waarin de zorg voor molens zich de komende jaren zal ontwikkelen.

Uitgangspunten voor het Rijk
Voor het Rijk zijn de uitgangspunten bij de omgang met molens en molenrestanten is hun monumentale waarde, hun plaats in het landschap en hun functie in de maatschappij. Zij vormen de basis voor het beleid van de rijksoverheid en zetten de visie van het Rijk op molens uiteen, al is de eigenaar in de meeste gevallen aan zet. Het molenbeleid richt zich op een
evenwichtige instandhouding van materiële én immateriële aspecten.